Ik werd benaderd door de redactie van de website van Zeijen om iets te vertellen over mijn hobby/werk.

Nu heb ik het geluk dat mijn werk ook mijn hobby is namelijk, ik ben dol op paarden en honden, ’s morgens wordt ik uitbundig begroet door onze Duitse herder Rex, en als de kinderen naar school zijn en het is mooi weer dan mag hij mee naar Assen.

Daar werk ik bij Hendriks Wegenbouw, dit is het bedrijf van mijn moeder en naast de administratie “doe” ik dan de paarden. Daar zijn twee honden, twee paarden en een pony. Rex en één van haar honden zijn de beste maatjes en ravotten de hele morgen. Geweldig om te zien hoe ze elkaar uitdagen wie het smerigst kan worden, rollen door de modder enz.

Ik mest daar de stallen uit en borstel de paarden om vervolgens met ze te “werken”. Ik rijd het oudste paard en longeer aan een lange lijn het jongste paard, deze moet nog zadelmak gemaakt worden, soms doet Rex ook mee en lijkt hij wel een pony die zijn rondjes loopt. De pony is van Nicolette en zij rijdt hier dressuurwedstrijden op. Dit gebeurt in het weekend, we staan dan vroeg op, vlechten de manen en staart, pakken de trailer in om dan naar de plaats waar de wedstrijd gehouden wordt te rijden. Je moet altijd een uur van te voren op een wedstrijdterrein zijn Ik help haar met losrijden en lees haar proef voor en dan maar wachten op de prijsuitreiking, omdat ik zelf al wedstrijden rijdt vanaf mijn 14^e ken je heel veel mensen zodat het altijd gezellig kletsen is. Toen gingen mijn ouders altijd mee, en het grappige is dat je nu zelf één van de ouders met kinderen bent. Vaak jureer ik ook nog dressuurwedstrijden voor paarden en pony’s in het weekend.

Op dinsdag-, woensdag,- en vrijdagavond ben ik werkzaam als dierenartsassistente bij Jan Glas. Hij heeft een grote dierenartspraktijk in Diever en een dependance in Kloosterveen. Hij heeft zelfs een aantal jaren in Zeijen gewoont, nu woont er de familie Tjassens. Ik werk er nu ongeveer 18 jaar en zo leer je heel veel eigenaren en hun dieren goed kennen. Honden als puppy inschrijven en afscheid van ze nemen als het niet meer gaat (uiteraard ook katten, konijnen, fretten, vogels e.d.). Vooral als het niet meer zo goed gaat met een dier en je ze regelmatig op het spreekuur krijgt doet het je heel wat als je ze moet laten inslapen. Omdat ik van huis uit ben opgegroeid met dieren weet ik hoe verdrietig het is als je deze beslissing als eigenaar moet maken.

Het is heel plezierig als je honden in de praktijk krijgt die blij zijn als ze je zien. Wij geven ze altijd een beloning en waarschijnlijk wordt dat zeer door ze gewaardeerd. Het is me zelfs gelukt om enkele honden uit eigen beweging op de weegschaal te laten zitten omdat ze dan een extra koekje krijgen. Zodra ik naar de kast loop gaan deze honden al op de weegschaal zitten.

Katten zijn een heel ander verhaal, als de eigenaar roept:”deze is heel lief”, nou dan kun je je handschoenen wel te voorschijn halen want dan hebben we toch met tijgers te maken.Het is zelfs een keer gebeurt dat we de spreekkamer zijn uitgevlucht omdat een kat tegen de muren opvloog en ons zelfs aanviel, op een gegeven moment werd hij moe en konden we hem behandelen (castreren! Misschien had zijn baasje hem dit verteld??!!)

Nu ik het over tijgers heb, we hebben ook te maken met circusdieren die in de buurt verblijven, Eén keer moest een tijgerjong van vier maanden geënt worden, en volgens de eigenaar was het nog te klein om gevaarlijk te zijn, nou niet dus. De tijger ontkwam aan zijn begeleider en wou even spelen!!!!!! onze arts had een speelse klap opgelopen die erg diep was en een onverwachtse beet in haar achterwerk. Gelukkig bleef het bij een scheur in de broek.

Thuis hebben we nog een konijn die los kan lopen in de tuin, als je hem dan roept omdat hij weer naar binnen moet komt hij er aanrennen. Wesley en Nicolette hebben ook allebei een cavia en Willem heeft Koi-Karpers. Ik ben gewend om rekening te houden met dieren, en vind het niet erg dat ze veel tijd kosten.

Toen we nog geen kinderen hadden en fulltime werkten hadden we een aquarium, dus ik zie mij nog niet zonder dieren.

Jeannet Baas